Dat Grote Avendmahl

Dialog-Andacht vun Marlou Lessing

Musik

Begröten

Leed: Unser Leben sei ein Fest

Lesung Evangelium för düssen Sünndag ut Lukas 14:

Dor weer en Minsch, de geev en groot Avendmahl un laad vele dorto in. Un as dat losgahn schull, schick he sienen Knecht los, dat he de Gäst bidden schull: Kaamt man her, allens is trecht! — Dor füngen se all an un entschülligen sik. De een sä to em: Ik heff en Acker köfft un mutt mi den bekieken; ik biddi, seh mi dat na. En anner sä: Ik heff fief Koppel Ossen köfft un gah nu hen, de to besehn; nimm mi dat nich krumm. Un en drüdde sä: Ik heff en Fru nahmen un maak nu Hochtied; du sühst woll in, dat ik nich kamen kann.

Un de Knecht keem trüch un sä dat sienen Herrn. Dor woor de för recht dull un sä to sienen Knecht: Gah man fix rut op de Straten un Twieten un bring de Povern, Verkröpelten un Verklaamten, de Blinnen un Lahmen rin to mi! Un de Knecht sä: Herr, dat heff ik maakt; man dor is noch Platz. Un de Herr sä: Denn gah rut op de Reddern un Feldweeg un nödig ehr all rin — mien Huus schall vull warrn! Denn ik segg juuch: Keen vun de, de toeerst inlaadt weern, warrt bi mi to Disch sitten.

Gott: So, nu noch de Blööm op den Disch… süht doch schön ut! De Karsen brennt al, un dat Eten warrt köstlich ween. Keen Plichttermin. Keen Moraalünnerricht. Eenfach en richtig schönes Fest. Fein! Denn köönt de Gäst ja kamen. Du kannst ehr nu rinlaten, biddi!

Knecht: Äh, Gott…

Jo?

Dor gifft't en Problem…

Wat denn? Sünd dat to vele? Dat maakt nix, kiek, ik heff soooo veel Plätz utleggt! Un wi köönt ok noch Stöhl dorto holen, dat is keen Saak. Ik will all mien leve Minschen hier bi mi sehn! Keen blifft buten!

Dat stimmt. Dor steiht nämlich nüms.

Wat?!

Nüms is kamen.

Wat denn, sünd se all krank?! De Armen, wo kann dat angahn?

Nee, se sünd nich krank. Hier (holt Waschkorb mit Briefen) sünd ehr Afseggen.

(tief getroffen) Wat? Afseggen?

Ja, äh, weetst, se hebbt alltohoop so veel vör. Hier to'n Bispill: "Ik heff en nieges Auto köfft, dat mutt ik nu partu probefohrn." Un hier: "Dat's verkööps-apen Sünndag, dor mutt ik nu in de Binnenstadt, shoppen gahn." Un hier: "Vundaag speelt mien Verein, dor mutt ik hen, dat versteihst du bestimmt."

(langsam, wie gelähmt) Ja, ik verstah… (nimmt einen Zettel) "Ik heff arvt un mutt mi nu mit mienen Anwalt beraden, woans wi de Arvschaftsstüür minimiert…" (nimmt anderen Zettel) "Ik heff Midlife Crisis, mutt mi sülvst nieg finnen un bün bi an mi to arbeiden …" (nimmt anderen Zettel) "Ik heff friegt un wi sünd all, hicks, noch nich wedder nüchtern, mööt utslapen…"

(nach einer Pause, um Verständnis werbend) Dat sünd Minschen, weetst du. So weern se jümmers. Se hebbt dat furchtbar wichtig mit de Saken vun Hier un Nu…

(leer vor sich hinsehend) Un bün ik nich hier un nu? —— Ik harr jüm inlaadt…

Du sühst doch, se meent dat nich böös —

(langsam wütend werdend) Nee, nich mal böös meent se dat! Ik bün jüm eenfach egaal!

(nach einer Pause, begütigend) Ik weet, dat deit weh. Ik weet, du —

(unwirsch) Wat weetst du?!

(leise) Du leevst jüm.

(betroffen) Ja.

Un Leev maakt verletzlich.

Avers mi geiht dat doch nich üm mi! Dat geiht üm ehr! Markt se nich, wat se doot, wenn se mien Inladen överhöört? Ik roop jüm to'n Glücklichween, to Freid, to Nehgde ünnernanner, to'n Freden, to de Versöhnung… Dat geiht mi doch üm de Minschen!

Ja, un jümmers köönt se nu graad nich. Ut Grünnen.

Un so verleert se ehr ganzes Leven. — (wütend) Ik segg di, keen vun de, de mi versett hebbt, warrt jemalen wedder hier bi mi an'n Disch sitten!

Gott, ik kann di nich so trurig sehen… Jichtenswennehr warrt se kamen.

Ja, wenn se sülven in Noot kaamt. Denn kaamt se an, hülp uns, hülp uns!

Un du hülpst.

Ik kaam jümmers, wenn se mi roopt. Avers se — wenn ik ehr roop — (weist auf den leeren Tisch)

Naja, düt is bloots en Inladen to'n Avendeten… wenn du in Noot weerst, wöörn se villicht ok…

Papperlapapp, denn eerst recht nich! Ik heff ehr ok al mit Noot ropen. Jedeen Noot in de Welt is doch mien Roop! Na mien Minschen! Ik heff jüm den Reisenden wiest, de överfalln woor un halvdoot in'n Stratengraven leeg. De Preester un de Levit harrn dat miteens heel hild, hebbt unopfällig La Paloma fleit un sik verdrückt — un fraag nich, wo vele vörbigahn sünd un den armen blödigen Keerl mit't Handy filmt hebbt!

Avers de Samariter is stahnbleven.

Jo. He hett mi ropen höört un de Inladen annahmen. Een.

Un he weer een vun de Fremdlinge.

Du weetst, Fremdlinge gifft't för mi nich.

Avers sünd dor buten nich noch welk?

Wokeen?! Meenst du Lü, de ik nich inlaadt heff?

Naja, dor sünd de, de all längst opgeven hebbt — de Schuldbeladenen, de Schaneerlichen, de Gefährlichen, de Anstrengenden… un de, all jümmers nix vun di weten wulln…

Also wirklich, de heff ik doch nich opgeven! Ik geev nienich een op. Los, schick nocheens mien Inladen rut un segg ganz düütlich, dat afsluuts all inlaadt sünd!

In'n Eernst?

Ja schall dat Eten hier koolt warrn orr wat?! Maak to!

(Knecht löppt na de Karkendöör)

Gott: Heff ik dor villicht wat verkehrt maakt? Heff ik bloots mien leve Kinner inlaadt, de mit den Gloven grootwoorn un vertruut sünd, so dat jüm dat al meist jichenswie sülvstverständlich un unwichtig schient? So harr ik dat nich meent. De annern bruukt mi doch veel nödiger… un ik heff ehr liekso leev.

(Knecht kümmt anlopen) Gott, dat muttst du sehn, dor is en Reesenbarg Lüüd kamen …

(begeistert) Rin mit jüm!

Gott, also wirklich — ganz vörnan steiht Donald Trump!

Naja, de is wirklich super schaneerlich… avers em kannst ja nich dorför verantwortlich maken, he is ja noch en Kind…

Dat sünd se för di doch all!

Sünd se ja ok! He schall rinkamen — avers nich as Eerst! He schall poor annere vörlaten.

Dat will he nich. He will de Eerst ween.

Denn segg em, he schall dree vörlaten, un dat is denn en Deal. Denn kann he vun sik seggen, he hett en Deal mit Gott, dat warrt em gefalln. Dor freit he sik.

Okay… Dor is ok Babette Bavarde… du weetst, düsse Influencerin…

Uff, en schreckliche Langweilersche — avers rin mit ehr! Wokeen noch?

Oh, vele Rieke! Milliardäre ohn Enn! Un Richard Dawkins…

Oh, dat gifft interessante Dischgespräken!

Elon Musk… Ghislaine Maxwell… En poor Profi-Folterer vun'n Geheimdeenst… Un een, de Kinner Gewalt andeit un massenhaft Kinnerpornos dorvun ünner de Lüüd bringt…

Okay, dor sünd swore Fäll dorbi. Se mööt heilt warrn, ik will ehr all hierhebben!

Gott, dor is ok Vladimir Putin…

Höör mal, ik will all düsse Lü hier an mienen Disch! Ik leng al lang dorna, mit jüm to snacken.

Ha, jüm den Kopp to waschen?! Dor bün ik dorbi!

Nee, ehr heiltomaken! Dör mien Leevde! Hol all rin!

Gott, ik glööv, dor sünd ok poor vun de kamen, de du toeerst inlaadt harrst… de hebbt sik dat villicht överleggt …

Nee! De will ik nich sehn! Ik heff di seggt, keen vun de kümmt hier mehr rin …

Och kaam, Gott, ik weet doch, woans du büst… Un wo se sik dat doch överleggt hebbt… wiss deit jüm dat leed…

Naja, du kennst mi eenfach to good! Hol ehr all rin! Bruukt wi noch Stöhl? Keen Problem! — Ik glööv, hüüt fiert wi doch noch en fröhliches Fest!

Amen!

Leed: Eingeladen zum Fest des Glaubens

Förbitten

Ja, Gott, uns Gloov is dat Fest, dat du för uns maakt hest — he maakt uns glücklich, he is dien Inladen un dien Geschenk. Dien Hart is grötter as de hele Welt, grötter as allens. Wi lengt na si. Laat all Minschen wieswarrn, wo deep du ehr leven deist, un laat de Kraft vun düsse Leev ehr heilmaken! Dat sik de Welt to'n Betern verännert.

Gott, laat uns dien Leev to'n Vörbild nehmen! Uns Hart schall wied warrn, dat wi dat Leiden un de Trurigkeiten in uns Nehgde seht un heilen helpt. En godes Woort, en fründlich Fraag, en alldääglich Hülpsleisten, un stantepe büst du merrnmang uns!

Gott, laat uns dien Inladen erkennen, dienen Roop hören, ok in'n Alldag! Laat uns redig ween, uns ünnerbreken to laten weg vun uns Wichtigkeiten — för dien Wichtigkeiten! Dat wi opletzt nich dorstaht un op en lerriges, verpasstes Leven trüchkiekt, sünnern op en Leven in de Füll vun Leevde un Verbunnenween.

Gott, laat uns avers nich glöven, dien Leevde weer billig to hebben! Du verbinnst ehr fast mit dien Gerechtigkeit, un du nimmst uns eerst an, wenn du uns richt hest — uns richtig maakt un nieg utricht op dien Riek. Do dat bald, Gott, dat biddt wi! Maak dien Welt richtig. Alleen köönt wi dat nich.

Un allens, wat wi noch op uns Harten hebbt, leggt wi tosamen in dat Beden Jesu.

Vaterunser

Segen

Musik