![](gott_biller/orndank_01.jpg)
![](gott_biller/orndank_05.gif) Orndankfest
vun Rita Kusch
Letzten Sünndag
weer in de Kark aver wat los.
Seggt Se blots,
Se sünd nich dor ween?
Denn hebbt Se würklich wat verpasst.
Na ja, irgendwie is jo jeden Sonndag Erntefest,
denn du hest doch jeden Dag satt to eten,
manichmol sogor veel to veel.
Un to veel danken kann man nich,
bruks kien Angst um to hebben!
Dank för dat, wat wi arnt hebbt
Bi us up't Land is dat Ornfest noch richtig wat besünners. De
Kark is full, so at sonst blots noch to Wienachten un wi geeft us
veel Möh dormit, dat moi to moken. Nich man so null acht fofftein
ne wi load de Arntekron mit in, een dicken Kürbis, de
Danzkoppel in Holschen und besünner Kleeder,
een Zentner Kartüffeln is ok komen un de gelen Wuddeln leegt
dor mittenmang, Brot und Wien all goht se in de Kark. ![](gott_biller/orndank_11.gif)
![](gott_biller/orndank_10.jpg)
Sogor de Pastor is kamen, un dormit he ok god to verstohn is, nehm
ick de Kinner mit int Gemeendehus. Ik bün nämlich den Pastor
sin Knecht so nömt man een Diakonin, wenn man ehr targen
will.
In't
Gemendehus könnt de se frogen und speelen, hört eene egene
Geschichte un möt nich immer so still ween, at ehr am Enn de
Kark all vergellt is, bevor dat se Konfirmanden sünd. Dat is
jo denn noch Tit genog.
Un dormit de Kinner dat ok nett mitnannern hebbt, gifft erstmol een
feinet Fröhstück mit Kürbisstuten, Kokao und Marmelode.
De lüttje Grete fangt fors an, all de Marmelodensorten erst mol
ohne Brot to probeern. De Jungs wett dor ü m,
wer dat meiste Brot eten kann. Tein Stück will Fred eten, Gernot
holt mit 11 dorgegen. De lütje Sally, de dorbi gewis nich mitholen
kann, behaupt, se har ern Vatter al kennt, at se noch gor nich up
de Welt weer. Vörsichtig wull ick eer up dissen Irrtum henwiesen,
over se let sick dor nich von afbringen. De annern Kinner kiekt eer
staunend an. Bitte, hett doch klappt mit dat Prolen.
De
Lüttjen hebbt een Apetit, dat ick angst un bang bün, dat
de Stuten nich reeken kunn. Langsom fang ick an, von dat Deelen to
schnacken, over Gernot und Fred wüllt lever noch een Stück
äten. Deelen möt se al in Hus ümmer, dor hebbt se in
de Kark nich ok noch Lust to. Dat is nich so, dat se noch Schmach
hebbt. Se wüllt blots de ween, de am meisten eten kunnen. Bi
mi b immelt
all in Gedanken dat Telefon, wo de Mamas und Papas inne Middagstiet
mit mi schellt, dat ick dat nich verhinnert hebb. Nu wüllt Fred
un Gernot und Meggie un Jan nix mehr to'n Middag eten.
Ick har dat verhinnern kunnt, over denn weer de Kark woller gizig
ween, dat is denn ok woller nich richtig.
Beter is dat, wenn wi nu afrümt. Aber dor will Fred nix mit to
don hebben. He kippt sick gau nochn Kakao, in den he seben Löpel
Zucker don hett. Lot de annern doch in de Kök rennen. He nic h.
Kökenarbeit is wat för Deerns vertellt he us
un ick vertell em ok wat. Kanns nich fröh genoch mit anfangen,
de Mannslü up denn richtigen Padd to bringen.
Wi molt nun noch een Bild mit Banonen, Appels, Plumen und Zitronen.
Tom molt de Banonen mit schwarte Stripens. Se hebbt Druckstellen,
vertellt he us un möt weg. He stött son beten mit
den Tung an Druckstellen seggt he. Ick heff dor duchtig
mit to don, nich lut to lachen.![](gott_biller/orndank_14.jpg)
Meggie vertellt us noch von ehrn Unkel Theo. De hett bi't Fröhstück
vertellt, at de Kürbis dit Johr so dick wurn is as een Autoreifen.
Aber innen weer he holl ween. Un Unkel Theo hett seggt, dat weer as
bi de Minschen je grötter, um so ehrer von binnen holl.
Dat hett Meggie nich ganz verstohn. Nun schall ick er dat verklorn.
Töf, Unkel Theo, wenn ick di to foten kriech.
Buten inn Flur hört wi, dat de Kark för de Groden all ut
is. De Ollern trippelt dor al rum un wüllt ehr Kinner woller
hebben. Gau hol ick noch min Gitarre un will das letzde Leed speelen.
Martin holt dorto sin Mutter rin. "Mama, komm schnell"
seggt he "Rita holt schon die Ritarre!" Dor
bild ick mi fors wat up in, dat de Jung dat Instrument no mi nömt.
![En "Ritarre"](gott_biller/orndank_16.gif)
Un denn is de Kark würklich ut. Un wegen den Erntedankdag drinkt
wi noch'n Tass Koffi tohop, vertellt us noch, wat all schön weer
vondogen, wo de Arnt dit Johr ween is, wen wi lang nich sehn hebbt
un wat wi vondogen noch allens moken wüllt.!["...und Korn und Obst von ihm"](gott_biller/orndank_09.gif)
Seggt se blots, se sünd
nich dor wen? Denn hebbt se würklich wat verpasst.
Na ja, irgendwie is jo jeden Sonndag Erntefest,
denn du hest doch jeden Dag satt to eten,
manichmol sogor veel to veel.
Un to veel danken kann man nich,
bruks kien Angst um to hebben.
Ick gröt von Harten!
Rita Kusch
![](gott_biller/orndank_15.jpg)
|